Daantje

We hebben er een tweede kaboutertje bij! Op 23 mei werd onze kleine Daan geboren. Grote broer Brammetje is helemaal dol op zijn broertje en zou hem bijna versmachten onder de kusjes.
Het was wederom een keizersnede mede omdat Daan nogal een serieuze kerel van 4,360 kg was en hij op 40 weken nog geen aanstalte maakte om ons te vervoegen. Maar ik recupereer nog beter dan bij mijn eerste keizersnede en na 4 dagen mocht ik al naar huis. Gelukkig maar, want door de hitte was het niet uit te houden in die kamer...

Ik nog erg gesukkeld met borstvoeding, maar dankzij een TOP vroedvrouw hebben we deze problemen ook kunnen oplossen en zijn we dus nu volop aan het genieten en aan het zoeken naar ons nieuw evenwicht met z'n viertjes. Een hele opgave mag ik wel zeggen, maar eentje waar we helemaal klaar voor zijn!

 Nog enkele leuke foto's die we lieten maken van ons gezinnetje enkele weken voor de bevalling. Brammetje was niet in TOPvorm maar de resutlaten zijn eigenlijk toch wel geslaagd. Met dank aan An Nelissen voor de mooie foto's!

Babybuik kusje geven

1000 awesome things

Heb net een te gekke blog ontdekt: http://1000awesomethings.com
Het is een Canadeese die schrijft over kleine dingen die je gelukkig maken. Dat lijkt me wel leuk om dat te proberen. Het helpt je zeker om gevoeliger te worden. Maar ik vind wel dat tegelijkertijd er ook 1000 dreadful things naast moet staan om een beetje het evenwicht te bewaren... We willen niet te zweverig worden hè en trouwens ik ben er zeker van dat een gevoel van samehorigheid in je frustratie ook een vorm van geluk geeft...
1. Is het niet heerlijk als je merkt dat er geen verkeer is terwijl je mega files verwacht had?
2. De smaak van een koel pas geopend blikje cola. De prikkelingen in je keel op zo'n bloedhete dag

Into the wild...

Gisteren Into the wild gezien. Nathalie had het me aangeraden en inderdaad zo'n mooie film!
Ik hou wel van films die je tot introspectie aanzetten. Mijn piekerkopje kan weer starten ;o)
Zouden we dat niet allemaal eens willen doen, de natuur intrekken om de confrontatie met onszelf aan te gaan? Of misschien net niet?
Ik zou het zeker wel eens aandurven, hoewel ik besef dat het bikkelhard zou zijn!

Brammetje ziek

Dit weekend was weer eens een speel-met-Bram weekend.
Je doet niet veel productiefs, maar spelen met Brammetje is zooo leuk!
Zaterdag begon stilletjes. Zoals gewoonlijk was Brammetje wakker en speelde hij nog een beetje in zijn bed. Toew we hem gingen halen, kregen we zoals gewoonlijk een stralende glimlach van ons kleine mannetje, heerlijk toch. Maar ik voelde onmiddellijk dat er iets niet luis zat. Gek dat ja dat als moeden ONMIDDELLIJK aanvoelt hè!
Ik nam zijn temperatuur en inderdaad 38° koorts. Hij was iets platter dan anders, maar verder toch nog speels en vrolijk. Dat stelde me gerust. Maar naarmate de uren vorderde zag ik zijn kaakjes roder worden en werd hij hangerig. Dan voel je je ergens natuurlijk erg vertederd, dat je kleine mannetje zo komt knuffelen, maar ik was toch ook wat ongerust. Tegen 11uur had hij al 39° koorts... Ik heb dan toch beslist een Perdolan suppo te geven en hem naast me te slapen te leggen in het grote bed.
Na een dikke dut was het over en we hebben bijna niet gemerkt dat ons kleine mannetje ziek is geweest.

Hij heeft dit weekend ook 2 nieuwe dingen geleerd: "high five" en "handjes draaien". Zo schattig hoe hij dan naar zijn handjes kijkt en helemaal trots wordt als hij merkt dat hij het ook kan!

Bad!

Het liefst van al gaat Bram met mama of papa in het grote bad!

En hoe kan je dat nu aan zo'n schattig snoetje weigeren ;o)

Juist! Niet dus

En daarmee hebben jullie ons prachtige rode bad ook eens gezien ;o)

Enkele fotootjes van onze spruit...

Pasen 2009 - Hier ben ik enkele weken oud en staat mijn gezichtje helemaal vol pukkels

Mijn eerste patatjes. Het ging als een fluitje van een cent!

Eerste grote familieuitstap. Met héél de familie Van Kerckhoven naar OOO... Paradisio

Mijn mama houdt wel van verkleedpartijtjes...

Ik ben een échte schelm! Maar mijn neefje zegt "Schelp? dat is in de zee hoor tante Katrien!"

Bram is nu bijna 1 jaar...

Geruime tijd heb ik hier niets meer opgezet...
Ik had geen zin om te schrijven, kon mij er niet toe motiveren,... sorry. Het ging gewoon niet. Het was zeker niet bij gebrek aan 'stof' ;o)
Bram heeft nu bijna een jaar een hoofdrol in ons leven. Ik had nooit durven dromen dat het zo geweldig zou zijn. WAW wat kan je zo'n wezentje graag zien seg!
Elke dan kijk ik er naar uit om dat stralende gezichtje weer terug te zien. Ik hoop dat hij van knuffelen houdt, want ik kan het niet laten!
Hij is nu volop op ontdekkingstocht! Hij kruipt trappen op, sluipt trappen af (maar dat lukt alleen bij de lange trappen aan de keuken) op zijn eigen; erg interessante ;o), manier, hij pruts aan werkelijk ALLES waar hij niet aan moet komen en hij is onze ALLERLIEFSTE schat!

Onze Bram is een schatje!

Kijk zelf maar.

Onze prioriteiten zijn veranderd...

Onze Bram is geboren!

Hij weegt 3kg735 en is 51cm lang.

Hij kwam ter wereld met een keizersnede.

Mama en zoon stellen het prima.

Laatste verdomde loodjes...

Dikke voeten, stompjesvingers, geen plaats meer om treffelijk te ademen, 't zuur, moe, moe, moe,... Ja ik kan zo nog wel even doorgaan.
Ik denk niet dat zwanger zijn de mooiste preiode uit mijn leven zal worden. Geef me dan maar de puberteit ;o)
Ik moet niet teveel klagen, want ik kan daar zelf niet goed tegen en daarvoor komen jullie natuurlijk ook niet lezen hè, maar die laatste loodjes wegen toch echt hoor.
Vanavond moet ik weer bij de gynaecoloog en dan valt het verdikt keizersnede of niet? Maar ja ik heb alles al administratief in orde gebracht voor keizersnede (bevallingsverlof, ouderschapsverlof,...) dus hoop nu toch dar er geen al teveel "change of plans" gebeuren.
Erg hè dat wij in zo'n buraucratische wereld leven dat dat kind zich nu moet schikken naar de administratie... Maar ja, als hij anders beslist, lossen we dat ook wel op.
Gisteren hebben we het kamertje eindelijk afgewerkt, opgekuist,... en we zijn er klaar voor. De spulletjes voor in mijn valiesje liggen ook al klaar. Ik ben gisteren nog naar aan zoektocht begonnen naar pakje mét voetjes. Ik las onlangs dat ze de eerste dagen best kleertjes mét voetjes dragen. Ik heb zowel van Jo als van Dorien een heleboel kleedjes geleend (waarvoor dank lieve schatten!) en dus heb ik wel wat om in te grabbelen en zoeken. Er zitten echt pareltjes van pakskes tussen!
Straks valt dut het verdikt. Ben toch een beetje nieuwsgierig, ja, misschien zelfs een beetje zenuwachtig... En dat het vandaag mijn voorlaatste werkdag is, daar ben ik toch niet kwaad voor. Maar ik zal nog wat huiswerk hebben vrees ik...

36 weken

Vanaf nu moet ik elke week bij de gynaecoloog. Vandaag was het dus weer zover. Hij vraagt al grappend: "en? Is hij al gedraaid?" Hij voelt even boven mijn navel en daar zit dat koppeke nog steeds fier heen en weer te zwaaien (en in mijn maag te porren ;o).
Ik was al erg blij om te zien dat onze Prosper heel wat van zijn papa heeft, maar de "averechts" doen heeft hij toch van mij vrees ik ;o(
Mijn gevoel zegt me dat hij niet meer zal draaien (en mijn gevoel is nog niet veel mis geweest tijdens mijn zwangerschap). Ook de vroedvrouw zei gisteren dat de kans nu toch écht heel klein is en de gynaecoloog was er ook niet meer van overtuigd dat onze jongen nog een tuimeling zal maken. Vandaag heeft hij heeft zelfs al bloed getrokken om alle preoperatieve onderzoeken al reeds uit te voeren.
Ok dan, keizersnede. Daar weet ik dus niets van, dat is een optie waar ik nooit rekening mee gehouden heb... Ik moet er alles over weten (controlefreak is weer daar!) Hoe gaat dat? Doet dat pijn? Hoelang moet ik in het ziekenhuis blijven? Wat kan ik en wat kan ik niet na zo'n ingreep? Hoe ga je daar mentaal mee om? (wohow de controlefreak is weldegelijk wakker!)
Ik heb er me gelukkig wel bij neergelegd en heb er vrede mee dat het zo zal zijn. Dat was in het begin andere koek. Ik heb nog zitten nadenken over uitwendig laten keren enzo, maar als onze Prosper niet wil draaien ga ik dat niet beslissen in zijn plaats.
Als het keizersnede wordt zal de geboorte op 24 maart plaatsvinden. Oei, ik werk nog tot 27 maart... Ok mijn werkplanning zal ik dus ook helemaal overhoop moeten gooien (extra stess?!).

35 weken

Oh, ben je al zover, zeggen kennissen dan. Het is allemaal zo snel gegaan.
Ik zie 35 weken eerder als ... nóg 5 weken te gaan. En die laatste weken gaan tergend traag voorbij. De lichamelijke ongemakjes duiken steeds meer de kop op en ik ben echt moe aan het worden. De dagen zijn eigenlijk iets te lang voor mij. We kijken natuurlijk ook heel erg uit naar dat spruitje! Hoe gaat hij eruit zien, wat zal zijn karaktertje zijn,...
Vandaag moest ik bij de gynaecoloog voor een uitgebreider consult: monitor, echo,... Aan de monitor was het duidelijk dat er 'leven' in mijn buik zit. De verpleegste zei dat ze het door heel het huis hoorde. Bij zo'n monitoring worden ook eventuele weeën gemeten, maar daar was het nog erg rustig. Ik heb inderdaad ook helemaal nog geen harde buiken of iets dergelijks.
En dan de echo. We kunnen jammer genoeg niet echt veel meer zien op zo'n echo. Onze Prosper is een beetje te groot geworden? Maar wat de gynaecoloog me wel te vertellen had, daar schrok ik toch wel even van. Eerst en vooral zagen we onmiddellijk dat hij nog steeds niet gedraaid is, dat wist ik al maar dan vertelde hij me doodleuk dat ons kindje nu al 3kg100 weegt!! En als je dan bedenkt dat er per week nog zo'n 200 gram bij kan komen en dat ik nog 5 weken te gaan heb ... SLIK.
De gynaecoloog zei al lachend dat ik misschien toch beter hoop dat hij niet draait. Dat was wel een grapje, maar nadat hij me zei dat zijn hoofdje zeker ook niet van de kleinste is, weet ik nog niet zo of ik dat als een grapje moet opnemen...
Ik was ook een dikkerdje, dus dat zal mijn verdiende loon zijn om mijn moeder zo te hebben laten afzien zeker ;o) Ik begin al te vrezen voor mijn prachtige kleedjes in maatje 50... Die zullen voor de volgende zijn zeker?

Het is nogal druk de laatste tijd. Ik wil natuurlijk nog vanalles doen vóór mijn dagen gevuld zullen zijn met baby(ver)zorgen. Ik had me dus nog ingeschreven voor tal van workshops enzo, maar ik was een beetje uit het oog verloren dat de laatste maanden fysiek toch wel net iets zwaarder zijn.

Dus vanaf nu heb ik toch ingezien dat het beter allemaal iets rustige aan moet.

We hebben wel de tijd genomen om eens deftige foto's van ons te laten maken door An Nelissen. We hebben de foto's nog neit gekregen maar op haar blog staat alavst deze sneak preview en daar ben ik toch al erg gelukkig mee. Het is toch iets helemaal anders dat zon van die fotookes in uwe living.

Verder ben ik ook volop bezig met mijn deeltijds zelfstandigen statuut (eindelijk) in oder te brengen zodat ik binnenkort juweeltjes kan verkopen via het web en andere kanalen.

Onlangs volgde ik nog een cursus zilverklei en dat was toch wel een eye-opener voor mij. Hier ga ik zeker nog zaken mee maken.

Maar zoals ik mijn blog startte, het begint allemaal "zwaar" te worden dus het tempo ligt merkelijk lager. Oh ja, verder is de cocktail in mijn lijf tot een climax aan't komen, dat maakt het ook niet makkelijk...

Onze Prosper is een os.

Nu zullen al mijn vrienden uit Limburg denken dat ik het over een 30 jarige vriend hev die nog niet van 't straat is... In Limburg wordt dat echt uitgebreid gevierd. Je vrienden zetten dan een os in je voortuin. Ik vermoed dat ze zich dan ook nog een hele dag bezig houden om je alsnog aan een (fout) lief te helpen.Maar dat is het dus niet hè. Morgen is het Chinees nieuwjaar. En het nieuwe jaar is het jaar van de os of de buffel. De belangrijkste eigenschappen zijn: Positief: ijver vernieuwing, integriteit, doelgerichtheid. Negatief: Wraak, terughoudend zijn, koppigheid, vooroordeel, dweepzucht.
Of nog een andere beschrijving: Mensen die geboren zijn in het jaar van de Os zijn geduldig, zijn stille mensen en boezemen anderen vertrouwen in. Echter, ze hebben de neiging excentriek en zeer fanatiek te zijn en zijn snel kwaad. Ze kunnen bijzonder opvliegende buien hebben. Ze zeggen niet veel, maar als ze het doen dan blijkt dat ze zeer welsprekend zijn. Ossen zijn mentaal en fysiek alert. Over het algemeen zijn ze makkelijk in de omgang, maar ze kunnen bijzonder koppig zijn, en ze houden er absoluut niet van om te falen of om tegengesproken te worden.
Zou dit nu al iets zeggen over ons mannetje...